مثل سرزمین سبز توی جاده بین راه

نگاه میکنم به پنجره ، دختریست مثل ماه
نگاه میکنم به پنجره ، دختریست مثل ماه

نگاه میکنم به پنجره دختری است مثل ماه
آنطرف نشسته باز, میکند مرا نگاه

صاف و ساده مثل آفتاب مثل آینه
مثل سرزمین سبز توی جاده بین راه

روز و شب تمام میشود با سفر به چهره اش
صورتش چو صبحدم سپید و چشمها سیاه

هم کلام میشویم لیک گفتمان که نه
حرف میشود نصیب من, او فقط نگاه

چی تو را صدا کنم بحث میرسد به اسم
حدس میزنم سپیده بهتر است یا پگاه

شایدم ستاره هستی و شب که رفت
ناپدید میشوی تو هم پا به پای ماه

من چه احمقم وقت می رود زدست
لحظه این وسط چه ساده میشود تباه

بهتر است بشنوم کمی ز خود بگو
شروع میکند به حرف, بی صدا مثل آه

پر می کشد دلم به پنجره به آن طرف
لک میزند دلم برای یک وجب گناه

دست میبرم به پنجره کنار میرود
هر چه بود بین من و یک وجب گناه

باد میخورد به صورتم. نیست او ولی
آب میشود به روی گونه می برد پناه

پیاده میشوم همین کنار ترمز بزن
من چه احمقم دوباره کردم اشتباه

سرعتم زیاد بوده و عبور کرده ام از او
شایدم مانده بوده او همان ابتدای راه

————————————–

محسن منوریان ( زمستان 93 )

————————————-

به یاد دایی عزیزم ، با کلی دلتنگی

محمد رضا فلاح
محمد رضا فلاح

در ایــن شـــــب ســرد مــاه آبــان  …..  در بـاطــن من گرفـته بــــــــاران

با ایـن نفـس بـه گـل نشـســــتـه  …..  فریــــــــاد نوشـتـه ام به یــزدان

یک سال گذشت و من شب و روز  …..  در فـکر رســــــیــدن بـه پــایــان

پایانی خنـده هــای لـــبـــریــــــــز  …..  وقتی که قدر نمـوده  ایـن سان

وقـــتی که گلـــولـه ای شـــکـاری  …..  از مغز تـهـی گرفـتـه فرمــــــــان

مـحــشــر کـند هـر زمــانــه ای را  …..  چون زخـم زده بـه قـلب یـــاران

زخـمـی که هـنــــوز ســر نبسته  …..  انگار نشـسـته بر دل و جـــــان

انـــگـــــــــار نشـــــسته بر گلویم  …..  بغضی به بلــندی زمـــــسـتـان

بغضی که تـــوان ماندنش نیست  …..  خوابیــده بــه انـتـظـار بــــــاران

مرغ سحرم تـو نـــــــــــاله سرکن  …..  از دسـت گلـــوله های نــــادان

داغ دلــمــو تــو تـــــــــــازه تـر کن  …..  در این شـب سـرد سـوز بـاران

بایــد برود زیـــــاد ، هرچـــــــــــند  …..  مرگی که بود کمـــــال انســان

مرگی که تعهد اســــــت مــــا را  …..  از بـدو ورودمـان بـه کـیهـــــــان

پس خـــاک کنــیم بـــاید امشب  …..  آن تـلخ حدیــــث روز هــــجران

هــرچــند که جهل این میـــــــانه  …..  هرگز نــرود ز یـــــاد، آســـــــان

                                                                  محسن

                                                                  یکم آبان 92